Ο ιστοχώρος του ΠΑΓΓΕΡΑΓΩΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ (Αττική)

Ιστοχώρος του ΠΑΓΓΕΡΑΓΩΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ (Αττικής).......................... Ο Παπάδος ο Πλακάδος ο Παλαιόκηπος ο Σκόπελος και ο Μεσαγρός εξουσία και κλήρος της γενιάς μας...........και φυσικά το λατρεμένο Πέραμα

Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2013

ΟΥΡΑΝΙΑ

Κάθε χρόνο, τέτοιες  μέρες πριν κατέβω στο νησί πάντα αναζητώ βιβλία που έχουν σχέση με την ιστορία του τόπου μου. Δεν με κουράζει να ξαναδιαβάζω την  ΑΙΟΛΙΚΗ ΓΗ του Βενέζη , το ΑΪΒΑΛΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ  του Κόντογλου ή  τον ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΣΣΑ του Λεονάρδου. Μα πάντα με χαρά αναζητώ κάτι καινούριο. Πέρσι "ανακάλυψα" τη "ΘΕΙΑ ΕΛΛΗ" των Βογιατζή - Κομνηνού, σήμερα ψάχνοντας βρήκα το βιβλίο "ΟΥΡΑΝΙΑ " της Ειρήνης Βεκρή (εκδ. ΑΙΟΛΙΔΑ). Δεν το διάβασα, μα  η  παρουσίασή του στο διαδικτυακό τόπο ΔΙΑΒΑΣΕ ΜΕ  http://www.diavasame.gr/ με ωθούν να ψάξω να το βρω.  
Από τα γραφόμενα φαίνεται ότι είναι ένα βιβλίο που θυμίζει Γέρα, Μυτιλήνη, Αιολίδα, Αιγαίο. Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να το προσέξουμε. (Σ.Γ.)

Η παρακάτω παρουσίαση του βιβλίου είναι από τη διαδικτυακή θέση http://www.diavasame.gr/

Ένα ταξίδι στον 16ο αιώνα, στα ελληνικά νησιά, την Αμοργό και τη Μυτιλήνη κι από κει στα παράλια της Μικράς Ασίας…
Η Ουρανία είναι ένα μικρό κορίτσι, κόρη ψαρά, που ζει στην Αμοργό. Μαθαίνει γράμματα κοντά στον φρυκτωρό του νησιού, τον Τήλωνα. Ο Τήλων λαμβάνει και στέλνει μηνύματα από τις φρυκτωρίες. Μια μέρα έλαβε μήνυμα ότι πειρατές εμφανίστηκαν στη Λέρο. Δεν ανησύχησε. Η Λέρος είναι μακριά από την Αμοργό. Αλλά ο φρυκτωρός που έστειλε το μήνυμα έκανε λάθος και μπέρδεψε το λάμδα με το κάπα. Οι πειρατές ήταν στην Κέρο! Κι έτσι η Ουρανία, η αδερφή της κι οι συμπατριώτες της χάνουν τα πάντα. Από τη μια στιγμή στην άλλη βρίσκονται στο αμπάρι του πλοίου του Κοκκινογένη. Του Μπαρμπαρόσα, του φοβερού πειρατή που λυμαίνεται το Αιγαίο, αρπάζει περιουσίες και πουλάει δούλους γυναίκες και παιδιά.
Η Ουρανία όμως γλιτώνει χάρη στα …κόκκινα μαλλιά της. Ο Κοκκινογένης την ξεχωρίζει ανάμεσα στο πλήθος των αιχμαλώτων από το κοινό τους χαρακτηριστικό, τα κόκκινα μαλλιά. Τη στέλνει υπηρέτρια στη μάνα του, σ’ ένα χωριό της Μυτιλήνης, τον Παλαιόκηπο, στον Κόλπο της Γέρας. Πώς να νιώθει η Ουρανία που θα πρέπει να υπηρετήσει τη μάνα του πειρατή; Τα συναισθήματά της είναι έτσι κι αλλιώς βουβά γιατί το τίμημα του βίαιου ξεριζωμού, ένα από τα τιμήματα, ήταν η αλαλία.
Κι όμως, η μάνα του πειρατή προσφέρει μια θαλπωρή, ένα καταφύγιο στην Ουρανία. Αυτή η γυναίκα, η κυρά Ρηνιώ, βοηθάει τους αναγκεμένους συγχωριανούς της με τα φλουριά που στέλνει ο γιος της. Ο θάνατος της κυρά Ρηνιώς θα οδηγήσει την Ουρανία στη Μονή Λειμώνος, στο νησί, όπου θα σπουδάσει και θα γίνει Αντιγραφέας. Η Ουρανία ιστορεί τα πάθη της μέσα στις μικρογραφίες που στριμώχνει στα αρχικά γράμματα των κειμένων. Στη σκέπη του Ω βρίσκει την ασφάλειά της.
Μια νέα πειρατική επιδρομή, στα Παράκοιλα της Λέσβου, θα γίνει η αφορμή για να ξαναβρεί η ηρωίδα τη λαλιά της. Ο τρόμος αυτή τη φορά τής δίνει ζωή. Όχι μόνο την ομιλία αλλά και ένα βρέφος που μένει ορφανό. Η Ουρανία γίνεται μάνα του και ανοίγει τα φτερά της. Που θα φτάσουν μακριά, έως τα αντικρινά παράλια. Εκεί θα βοηθήσει ν’ αναστηθεί μια νέα, αλησμόνητη πατρίδα, ο «Κυδωνότοπος», από τις αγριοκυδωνιές που ανθίζουν εκεί ή από τα κυδώνια, τα θαλασσινά. Είναι οι «Νέες Κυδωνίες». Κι επειδή το κυδώνι στο τούρκικα λέγεται «αϊβά», τον Κυδωνότοπο τον είπαν Αίβαλί. Καλορίζικη η καινούργια πολιτεία…

Το ιστορικό μυθιστόρημα δεν είναι ένα είδος δημοφιλές στους νέους συγγραφείς. Απαιτεί έρευνα, προσοχή στις λεπτομέρειες και ικανότητα ανασύνθεσης της ατμόσφαιρας της εποχής. Η Ειρήνη Βεκρή ανασυνθέτει πειστικά την εποχή, πλάθει πειστικούς χαρακτήρες και δημιουργεί γνήσια συγκίνηση στον αναγνώστη. Από τα «χίλια μύρια κύματα» που κλυδωνίζουν την Ουρανία και τους συμπατριώτες της αναδύεται η πίστη και η ελπίδα. Η Ουρανία του 16ου αιώνα μάς θυμίζει ότι οι άνθρωποι τα έβγαζαν πέρα σε πραγματικά δύσκολες εποχές.