ΤΕΛΩΝΕΙΟ ΓΕΡΑΣ - ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΕΛΑΙΟΥ 1936

Το 1936 το Τελωνείο Γέρας συναγωνίζονταν το

 Τελωνείο Μυτιλήνης σε Εξαγωγές και Μεταφορές Ελαίου

Οι δάσκαλοι της Γέρας το 1935

Διαχείριση Κτημάτων εξ Ανταλλαγής

ΣΤΡΑΤΗΣ ΒΑΡΚΑΣ

Δήμαρχος Γέρας κατά την απελευθέρωση του 1912 και πρώτος Γεραγώτης βουλευτής, με το κόμμα των “Εθνικοφρόνων” του Δ. Γούναρη. Εξελέγη με 1413 ψήφους από τις εκλογές της 6 Δεκεμβρίου 1915, τις οποίες είχαν μποϊκοτάρει με αποχή οι “Φιλελεύθεροι” του Ελευθέριου Βενιζέλου. Είχε ήδη ξεκινήσει η εποχή του Εθνικού Διχασμού. 

Στρατής Καραγιασσώτης 

Η φωτογραφία πρωτοδημοσιεύτηκε στη ΓΕΡΑ
( ΑΡ. ΦΥΛ. 52 Οκτώβρης Δεκέμβρης 2003)
 και προέρχεται από το Αρχείο του Στρατή Τσιρτσή.

Η ορχήστρα του «Φάνη» ή «Καλλιπολίτισσα Ορχήστρα»

Κείμενο , φωτο από τον Παναγιώτη Αγιακάτσικα

Ο Θεοφάνης Μουρόπουλος ήταν σαλπιγκτής στο στρατό και έπαιζε και τρομπόνι. Καθώς έπαιξε και γνωρίστηκε με τον Γιώργο Καμπά στη Γέρα, παντρεύτηκε την κόρη του Στέλλα και έτσι έγινε γαμπρός του. Στη Γέρα λοιπόν, ξεκινάει το πρώτο συγκρότημα φυσερών του Μουρόπουλου γνωστό ως  «του Φάνη» ή «Καλλιπολίτισσα Ορχήστρα» καθώς οι περισσότεροι κατάγονταν από την περιοχή αυτή. Σε αυτό συμμετείχαν ο Θεοφάνης Μουρόπουλος (από την Καλλίπολη Προποντίδας) στο τραγούδι, το τρομπόνι και αργότερα το σαντούρι, ο Γιώργος Καμπάς στο κλαρίνο, ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλιας (από το Δικελί Μικράς Ασίας) στο βιολί, το σαντούρι, την τρόμπα, κ.ά., ο αδερφός του Παναγιώτης Κωνσταντέλλιας στο εμφώνιο, ο Μιχάλης Ονουφριάδης (γεν. Στο Ταηφίρ της Καλλίπολης στη Προποντίδα) στο βιολί και το σαντούρι, τα αδέλφια Κωνσταντινίδη (από τη Μάδυτο Καλλίπολης): Νίκος Κωνσταντινίδης στο εμφώνιο και Αναγνώστης Κωνσταντινίδης στην κορνέτα, το λαούτο και το βιολί, και ο Ηλίας Φροσινάς στην κορνέτα ο οποίος αν και άμουσος είχε μοναδικό παίξιμο σε αυτοσχεδιασμούς παίζοντας «τριόλια». Ο Ηλίας Φροσινάς άλλαξε το όνομά του για να αποφύγει τη στράτευσή του στο τουρκικό στρατό. Πολλές φορές δε, έπαιζε τρομπόνι μαζί τους και ο ονομαστός στη Γέρα μικρασιάτης μουσικός Στέλιος Γεωργαλάς (ή Βούρδουλας-επειδή διάβαζε συνεχώς τη σατυρική εφημερίδα της εποχής ή ακόμη αλλού “πουτάνα θάλασσα”) από το Κινίκ, κωμόπολη της Περγάμου. 

Από το συγκρότημα του «Φάνη» πέρασαν όλοι οι μουσικοί της Γέρας, ανάλογα με τη περίσταση. Ο Νίκος Ζωγράφος, σε κάποια περίπτωση που οι κομπανίες ήταν δύο (η Παλαιοκηπιανή και του Φάνη) και την ίδια μέρα ήταν τρεις γάμοι, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Διαιρεθήκαμε σε τρία συγκροτήματα και όταν τελείωνε ο ένας γάμος τρέχαμε να πάμε στα άλλα δύο να συμπληρώσουμε».

 Η κομπανία αυτή των φυσερών ήταν μια από τις πιο διάσημες του νησιού, καθώς περιλάμβανε Μικρασιάτες δεξιοτέχνες στα όργανα, ενώ μερικοί ήταν περιζήτητοι δάσκαλοι, όπως ο Μιχάλης Ονουφριάδης, ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλιας και ο Στέλιος Γεωργαλάς οι οποίοι ενέπνευσαν πολλούς να μάθουν όργανο και να γίνουν μουσικοί.

Αρκετοί από τους παραπάνω υπηρέτησαν ως μουσικοί και σε στρατιωτικές μπάντες γεγονός που τους καθιστά άριστα μουσικώς καταρτισμένους. Στην «Μπάντα του Αρχιπελάγους», του Μυτιληνιού αρχιμουσικού- λοχαγού Αλέκου Ταχτατζή (υπό τη διοίκηση του Στρατηγού Ιωάννου το 1914-1918), υπηρέτησαν ο Στέλιος Γεωργαλάς, ο Γρηγόρης Κωνσταντέλιας, ο Παναγιώτη Νείρος, ο Μιχάλης Ουνουφριάδης και αρκετοί άλλοι Μυτιληνιοί. Ως σαλπιγκτής υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό και ο Θεοφάνης Μουρόπουλος. Στην δεκατία του ’30 και για μια πενταετία υπηρέτησε ο Ερμόλαος Ζωγράφος καθώς και οι Κώστας Τσώλος, Στρατής Κουτσαφτής, Προκόπης Λινάρδος και ο Κώστας Μαλλιάκας οι οποίοι υπηρέτησαν σε διάφορες μπάντες του στρατού. Πολύ καλά μουσικώς καταρτισμένος από τον αδερφό του ήταν και ο Νίκος Ζωγράφος, όπως επίσης και ο Παναγιώτης Σιμιτσής στην κιθάρα.

 

Στη Γέρα σε κάποιο καφενείο. Από αριστερά: το πρώτο βιολί δεν διακρίνεται, Ηλίας Φροσυνάς τρόμπα, Μιχαλάκης Ονουφριάδης βιολί, Θεοφάνης Μουρόπουλος σαντούρι, Νίκος Κωνσταντινίδης εμφώνιο, Στρατής Κουτσαφτής τρομπόνι.

 

Στη φωτογραφία αυτή, πληροφορίες μας δίνει μέσω επιστολής η 90χρονη κ. Ειρήνη Κάγκας από την Αυστραλία. Χωρίς να μας αναφέρει για τι εκδήλωση πρόκειται, μας πληροφορεί ότι είναι στη προσφυγική αγορά του Μεσαγρού και ότι η πρώτη της τάξη στο σχολείο ήταν το Τζαμί με το μιναρέ. Η ίδια είναι η μικρή που φαίνεται μπροστά δίπλα στη δασκάλα της την κ. Λιλή Μακρυποδάρα.  Σχετικά με τους μουσικούς αναφέρει: «Είναι η κομπανία Γ.Καμπά, τρία αδέλφια Κωνσταντινίδου, ο Θεοφάνης Μουρόπουλος και ο Μιχαλάκης Ονουφριάδης». Με κάθε επιφύλαξη αναφέρω ποιοι είναι οι μουσικοί: πίσω τρομπόνι- Θ.Μουρόπουλος, σαντούρι- Μ.Ονουφριάδης, μπροστινό τρομπόνι-Στέλιος Γεωργαλάς, βιολί -Αναγνώστης Κωνσταντινίδης, δεξιά τρόμπα- Ηλίας Φροσυνάς. Διακρίνεται πίσω από τους μουσικούς, ο νεός τότε Ερμόλαος Ζωγράφος. Η φωτογραφία είναι μετά το 1922.

 Αρχές του ’50, από αριστερά: Ηλίας Φροσυνάς- τρόμπα, Κώστας Τσώλος- τρόμπα, Μιχαλάκης Ονουφριάδης -τραγούδι και βιολί, Θεοφάνης Μουρόπουλος- τραγούδι και  σαντούρι, Νίκος Κωνσταντινίδης -εμφώνιο, Ερμόλαος –Ζωγράφος- κλαρίνο, Στρατής Κουτσαφτής -τρομπόνι.

 

Σε πανηγύρι στο Σκόπελο: Από αριστερά: Γιώργιος Χατζημιχαλάκης, Φώτης Στρογγύλης, Μπάνος Μιχαλακέλλης (γιός του δάσκαλου του Γιάννη Μιχαλακέλλη). Μπροστά ευφώνιο Νίκος Κωνσταντινίδη τούμπα άλλοι μαζί Αναγνώστης Κωνσταντινίδης βιολί, Ηλίας Φροσυνάς

Ηλίας Φροσυνάς

Οικογένεια Μιχαήλ Ονουφριάδη

Οικογένεια Μιχαήλ Ονουφριάδη

Από αριστέρα   Ονούφριος Ονουφριάδης , Νάσος Ονουφριάδης, Μαγδαληνός-Ευθύμιος Ονουφριάδης, Στρατής Ονουφριάδης.

Στο μέσον ο παππούς της Ελένης Ονουφριάδη  Μιχαλάκης Ονουφριάδης κρατώντας την εγγονή του Αρετή Ονουφριάδη του Μαγδαληνού και η γιαγιά μου Αρετή Ονουφριάδη το γένος Κουρκουρή.

Το Θεατρικό έργο "ΕΣΜΕ"

Μέλη της Θεατρικής Ομάδας που παρουσίασε στη Γέρα, γύρω στα 1950, το θεατρικό έργο «ΕΣΜΕ».

Όρθιοι : Ευστράτιος Ονουφριάδης , Μιχάλης Βουγιούκας, Μιχάλης Γιαννίκος, Νικόλαος Θωμάς και Αλίκη Τζανετή

Καθιστοί : Μαρία Τζανετή, Κοραλία Χστζηγιαννάκη και  Σίμος Θωμαΐδης  

Τσίλια - Μέτια - Τάλαντους - Ιερά σε χάρτη του 1662

Στο υπόμνημα του χάρτη , στο πάνω δεξιό μέρος :
1.Τσίλια (Cilleum)   2. Ιερά(Ηiera)
3. Μέτια (Meteum) 4. Τάλαντος (Tantalus)

          Σε παλιούς χάρτες που απεικονίζουν το νησί μας υπάρχουν πολλά λάθη, αντιγραφές και προχειρότητες. Και τούτος εδώ είναι γεμάτος λάθη, όμως  σωστά καταγράφει, όπως και οι περισσότεροι χάρτες,  την τοποθεσία του Κάβο Μαλιά και της πόλεως Μυτιλήνης. Κι αυτό γιατί ο Κάβο Μαλιάς  και τα νησάκια που ήταν μπροστά από τον Κόλπο της Γέρας ήταν τα σημάδια που έβαζαν - ερχόμενοι από τον νότο-  οι παλιοί ναυτικοί για να πάνε στην πρωτεύουσα του νησιού, την Μυτιλήνη ή να βρουν, κυρίως τον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα ασφαλές αγκυροβόλιο στον φιλόξενο Κόλπο της Γέρας.

             Σε τούτον εδώ τον χάρτη , του 1662, ανάμεσα στις 18 περιοχές που αναφέρει το υπόμνημα του χάρτη ως incertae positionis, δηλαδή αβέβαιες θέσεις,  υπάρχουν και τέσσερις περιοχές της Γέρας. Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες 14 (το Πόλιο αναφέρεται δύο φορές) που δηλώνουν κυρίως  βουνά (Όλυμπος, Όρδυμνος, Μάκιστος) ή αρχαίες πόλεις (Αρίσβη, Βρύσα), οι τέσσερις περιοχές της Γέρας, δηλαδή τα Τσίλια (Cilleum), η Ιερά(Ηiera), τα Μέτια (Meteum) και ο Τάλαντος (Tantalus) είναι παραλιακές και ορόσημα για την αναγνώριση- πρόσβαση στο στόμιο του Κόλπου Γέρας. Στην ομάδα των τεσσάρων μπορούμε να εντάξουμε και το το παραλιακό Πόλιον (Polium) του Πλωμαρίου. Θα πρέπει να εξετασθεί η πιθανότητα ο χαρτογράφος προερχόμενος από τα δυτικά να πλεύρισε πρώτα τα Τσίλια ή το Πόλιον, αφού μάλιστα τα αναφέρει πρώτα στον υπομνηματισμό, και να πήρε πληροφορίες για το πώς θα συνεχίσει την πορεία του. 

Το ΦΤΕΛΙ σε χάρτη του 1578

                       Είναι γνωστό ότι  οι περισσότεροι από τους παλιούς χάρτες δεν ανταποκρίνονται  σε πραγματικά στοιχεία. Οι σχεδιαστές τους,  αντέγραφαν   προηγούμενους χάρτες περιηγητών και τις λανθασμένες πληροφορίες. Από αντιγραφή σε αντιγραφή  καταντούσαν οι χάρτες να έχουν εντελώς εξωπραγματικά στοιχεία.

                      Κάτι τέτοιο πρέπει να έγινε και στον χάρτη του 1578 που παρουσιάζουμε, στον  οποίο η Άντισσα είναι στον Βορρά και η Ερεσός στον Νότο και το Σίγρι παρουσιάζεται(;) ως  η βραχονησίδα Sagre. Πάνω από το όνομα του νησιού μας Lesvos ins<ula>,  υπάρχει η λέξη Imbri, που πιθανόν να εννοεί τη νήσο Ίμβρο.

                      Οι μόνες, ίσως, πραγματικές απεικονίσεις είναι της πόλεως Μυτιλήνης (Μetelin), αφού τοποθετείται στα ανατολικά του νησιού και φαίνεται το λιμάνι με το κάστρο της, όπως και στο νότιο μέρος του νησιού, πιθανότατα, το Φτέλι στο στόμιο του Κόλπου της Γέρας, που καταγράφεται στον χάρτη ως Ptelia. Ίσως είναι και οι μόνες τοποθεσίες που επισκέπτεται ο χαρτογράφος. Το τελευταίο συνάγεται από πορτολάνο της εποχής – τον οποίο θα δημοσιεύσουμε σε επόμενες αναρτήσεις μας- ο οποίος περιέχει  λεπτομερέστατες πληροφορίες για τον τρόπο που μπορούσαν να εισέλθουν τα πλοία στον Κόλπο της Γέρας και τα σημεία  αγκυροβόλησης. 

ΤΟ ΑΡΧΕΙΑΚΟ ΥΛΙΚΟ της ΓΕΡΑΣ

Στη μελέτη “MİDİLLİ’DE OSMANLI VAKIFLARI” του Τούρκου Καθηγητή Ιστορίας, Ιμπραήμ Ογκούζ (İbrahim OĞUZ),  που δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2015 και αναφέρεται στα βακουφικά ιδρύματα της Λέσβου, βρίσκουμε πολλά στοιχεία για την περιοχή της Γέρας. Αποσπάσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν προ μερικών μηνών στη διαδικτυακή θέση του Παγγεραγωτικού Αθηνών.

Πίνακας από την μελέτη του İbrahim " OĞUZMİDİLLİ’DE OSMANLI VAKIFLARI". Αναφέρεται στη Βρύση του Περάματος και στη συμμετοχή για την κατασκευή της Μουσουλμάνων και Χριστιανών.

Αποδελτίωση του παραπάνω πίνακα 

Στοιχεία από την μελέτη του İbrahim OĞUZ που αναφέρονται στη βρύση του Περάματος

Η έρευνα   βασίσθηκε σε οθωμανικά αρχεία του 19^ου αιώνα.   Χαρακτηριστικό στοιχείο  ότι τα ιδρύματα του Σκοπέλου ξεπερνούν σε αριθμό τα βακουφικά ιδρύματα της πόλης της Μυτιλήνης. Ο Ογκούζ το αποδίδει  στην οικονομική άνθιση της περιοχής λόγω του πλούτου που αποφέρει η συλλογή του ελαιοκάρπου. Σημειώνει μάλιστα  τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτιζε το λιμάνι του Περάματος στη  διακίνηση των προϊόντων της ελαιοσυλλογής και την ευκολότερη πρόσβαση του Σκοπέλου με την πόλη της Μυτιλήνης μέσω του πορθμείου Περάματος -  Λουτρών.

 Από άλλη έρευνα του ίδιου καθηγητή  μαθαίνουμε ότι ένα μεγάλο τμήμα   της Γέρας  δόθηκε στην Μιχρισάχ Βαλιντέ Σουλτάνα  (1745 - 1805 ),  η  οποία με τα έσοδα που είχε από την εκμετάλλευση της ελαιοπαραγωγής, δημιούργησε το Ίδρυμα της  Ελιάς (Vakıf Zeytinlikleri).

Τα έγγραφα των αρχείων, τα οποία είναι εκατοντάδες, δεν διαβάσατε λάθος εκατοντάδες, ξεκινούν από τις αρχές του 18^ου αιώνα. Για παράδειγμα για το Τζαμί    Σκοπέλου υπάρχουν 13 έγγραφα, με παλαιότερη χρονολογία  το  1735.

Κι εδώ έρχεται ο προβληματισμός μας και οι ευθύνες μας. Οι Τούρκοι σέβονται την ιστορία τους. Αλήθεια εμείς τι έχουμε κάνει; Πόσα παλιά κιτάπια   πήγαν για προσάναμμα;  Κάποιες προσπάθειες που έγιναν να διασωθεί το αρχειακό υλικό της περιοχής, τι απέγιναν; Είναι αλήθεια ότι προτάθηκε η δημιουργία  Ιστορικού Αρχείου στον Μεσαγρό, αλλά… σκόνταψε σε μικροψυχίες και τοπικισμούς;

Πρότασή μας η δημιουργία φορέα που θα αναλάβει την αξιοποίηση του υπάρχοντος δημόσιου αρχειακού υλικού και θα συγκεντρώσει και αρχεία ιδιωτών που είναι διατεθειμένοι να τα προσφέρουν. Ναι, ακόμη και σήμερα την εποχή της κρίσης υπάρχουν προγράμματα, υπάρχουν χρήματα, φθάνει να υπάρχει η βούληση. Τα δημόσια αρχεία φθείρονται, τα ιδιωτικά χάνονται. Ας μεριμνήσουμε πριν είναι αργά.

Στρατῆς Γιαννῖκος

Η ΓΕΡΑ το 1896

 H ΓΕΡΑ σε οθωμανικό χάρτη του 1896.         Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ονομασίες των χωριών μας: Σκόπελος (Skoplou), Μεσαγρός (Mesagre),Πέραμα (Preme), Παπάδος (Papaslik),Πλακάδος (Iplakato), Παλαιόκηπος (Palyodjio).

Πηγή :  İbrahim OĞUZ

ΤΑ ΒΑΚΟΥΦΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΕΡΑΣ τον 19ο αι.

Στη μελέτη του Τούρκου Καθηγητή Ιστορίας, Ιμπραήμ Ογκούζ,  που δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2015, βρίσκουμε πολλά στοιχεία για την περιοχή της Γέρας.

Η έρευνα, η οποία ασχολείται με τα βακουφικά ιδρύματα των  οθωμανών της Λέσβου,   βασίσθηκε σε οθωμανικά αρχεία του 19^ου αιώνα.   Χαρακτηριστικό στοιχείο  ότι τα ιδρύματα του Σκοπέλου ξεπερνούν σε αριθμό τα βακουφικά ιδρύματα της πόλης της Μυτιλήνης. Ο Ογκούζ το αποδίδει  στην οικονομική άνθιση της περιοχής λόγω του πλούτου που αποφέρει η συλλογή του ελαιοκάρπου.Σημειώνει μάλιστα  τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτιζε το λιμάνι του Περάματος στην διακίνηση των προϊόντων της ελαιοσυλλογής και την ευκολότερη πρόσβαση του Σκοπέλου με την πόλη της Μυτιλήνης μέσω του πορθμείου Περάματος -  Λουτρών.

Βασική αρχή των βακουφίων ήταν η φιλανθρωπία, υπήρχαν όμως και περιπτώσεις που η ίδρυσή τους απέβλεπε στην αποφυγή δήμευσης της περιουσίας του ιδρυτή και  δυνατότητα μεταβίβασης (κληροδότηση)  της περιουσίας του.

                Τα βακούφια ιδρύονταν  είτε από ατομική, είτε από κοινοτική πρωτοβουλία,  και σκοπός των ήταν: α) Η φιλανθρωπία, η κοινωνική πρόνοια και η προστασία των φτωχών με την εξασφάλιση στέγης και τροφής (διανομή ελαιολάδου και ρυζιού), β) Η δημιουργία, συντήρηση και επισκευή τζαμιών, νεκροταφείων, δρόμων, γεφυρών, κρηνών,  σιντριβανιών,  γ)  Η παροχή εκπαιδευτικών  υπηρεσιών με την ίδρυση, ανέγερση και συντήρηση  και λειτουργία εκπαιδευτηρίων (ισλαμικών ιεροδιδασκαλείων), καθώς  και η ενίσχυση των φτωχών μαθητών.

            

            Από τον κατάλογο που παραθέτει στην έρευνά του ο Ιμπραήμ Ογκούζ παρουσιάζουμε τα βακούφια που αναφέρονται στα χωριά της Γέρας (Μεσαγρός-  Mesagüre, Σαπούνι- Sapuni, Άγιος Γιάννης – Ayani, Πέραμα - Pereme  και Σκόπελος –Uskublo).  Στις στήλες παρατίθενται κατά σειρά :  1. Όνομα Ιδρύματος 2. Τόπος Ιδρύματος 3. Σκοπός Ιδρύματος και 4.  Εγγραφές που μπορούν να προβληθούν στο Έτος Ίδρυσης.

           

            Η   μετάφραση της μελέτης στα ελληνικά, καθώς και η κατά το δυνατόν ταυτοποίηση των αναφερόμενων μνημείων πιστεύουμε ότι μπορεί να δώσει χρήσιμα συμπεράσματα για την ιστορία του τόπου μας.

H ΓΕΡΑ και Η Μιχρισάχ Βαλιντέ Σουλτάνα

Οι  επίμονες και επίπονες προσπάθειες του Παγγεραγωτικού Αθηνών οδήγησαν στην ανακάλυψη αρχειακού θησαυρού. Συγκεκριμένα βρέθηκε από τούρκικες πηγές, δημοσιευμένο , αλλά και ανέκδοτο αρχειακό υλικό που δίνει πληροφορίες για την περίοδο της Οθωμανοκρατίας στη Γέρα με μοναδικά στοιχεία για την οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου στα τέλη του 18ου ως και τον 19ο αιώνα.
Το υλικό θα μελετηθεί με προσοχή - και χωρίς βιασύνη- και θα το παρουσιάσουμε εν ευθέτω χρόνω. 
Η μόνη πληροφορία που μπορούμε να δώσουμε προς το παρόν είναι ότι η περιοχή της Γέρας, δόθηκε στην Μιχρισάχ Βαλιντέ Σουλτάνα  (1745 - 1805 ),  η  οποία με τα έσοδα που είχε από την εκμετάλλευση της ελαιοπαραγωγής , δημιούργησε το Ίδρυμα της Ελιάς (Vakıf Zeytinlikleri).
Η Μιχρισάχ Σουλτάν ήταν γεωργιανής καταγωγής,κόρη ενός ορθόδοξου γεωργιανού ιερέα, η οποία εξισλαμίστηκε μετά τη σύλληψή της.
Για πληροφορίες σχετικά με την Μιχρισάχ κλικ στην εικόνα.
Από το δημοσιευμένο υλικό  Τούρκου Πανεπιστημιακού  Καθηγητή Ιστορίας, παρουσιάζουμε δύο καταλόγους που περιέχουν  περιοχές της Γέρας (π.χ. Μέλισσα, Καμάρα, Τάρτι Καραγάτς, Τσαμλίκ, το χαμάμ του Άγιου Γιάννη, το χωριό Σαπούνι κ.ά.), καθώς και  ενοικιαστές των  κτημάτων.
Και μόνον από τους πίνακες αυτούς μπορούμε να συνάγουμε πολλά συμπεράσματα, όπως για παράδειγμα ότι κάτω από το Τσαμλίκ γράφεται το Σιτζάκ Μπαμπά ( Θερμουργός Άγιος), όνομα με το οποίο αποκαλούσαν οι Τούρκοι τον Άγιο Άσσου, Γρηγόριο .

Πηγή Άντλησης πληροφοριών: Έρευνα Ιμπραχήμ Ογκούζ,  Καθηγητής   Ιστορίας

ΥΓ.  Ο χαρακτηρισμός  ενός μεγάλου τμήματος της Γέρας (μαζί με το Κάτω Τρίτος) ως βακουφικής περιοχής, μας οδηγεί στο να ψάξουμε στο αν υπάρχει  συνέχεια με παλαιότερες εποχές. Το όνομα της περιοχής, οι παραδόσεις και η ιστορία της μας δείχνουν τον δρόμο. 

Το Μαυσωλείο
της Μιχρισάχ Βαλιντέ Σουλτάνας

.

25 Μαρτίου 1969

Κατάθεση στεφάνων  στο Ηρώον Παπάδου 

την 25η Μαρτίου 1969.

                   Η φωτογραφία είναι της Άλκηστης Παπαντώνη

Η οικογένεια του Hasan Cantürk

Η οικογένεια του  Hasan Cantürk,  Τούρκου κατοίκου του Σκοπέλου, πριν την ανταλλαγή πληθυσμών του 1924.

1915 - ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ

21 Απριλίου 1915. Δημοσίευμα της εφημερίδας ΛΕΣΒΟΣ.

ΓΕΡΑΓΩΤΕΣ ... ΠΑΠΟΥΤΣΩΘΗΤΕ !!!

Μιας κι έχουμε απόκριες : 

Από διαφήμιση στην εφ. ΑΙΓΑΙΟΠΕΛΑΓΙΤΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ (Μάιος 1932).

1908 ' ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΦΙΔΕΛΕ

1915 ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΓΕΡΑΣ

Καλοκαίρι του 1915 . Οι Άγγλοι στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποιούν ως βάση τους τον Κόλπο της Γέρας, σταθμεύουν στρατεύματά τους στην Σκάλα Λουτρών και σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής έχουν κατασκευάσει και αεροδρόμιο, το οποίο χρησιμοποιούν για να πραγματοποιήσουν  επιχειρήσεις εναντίον της Σμύρνης. 

Σ.Γ.

Ο Μυριβήλης στον Παπάδο

 Ο Μυριβήλης στον Παπάδο 

με πρωτοβουλία του 

 ΟΜΙΛΟΥ ΦΙΛΟΜΟΥΣΩΝ ΓΕΡΑΣ  

Αρχές Ιουνίου του 1939

Εφημερίς των Λεσβίων  (6 Ιουνίου 1939)